2006/Jun/06

อันที่จริงจะถูกนินทาว่าเป็นพวกหัวสูงในบางเรื่องก็คงไม่ผิด ไม่รู้เหมือนกัน...พูดถึงนักเขียนไทยเหรอ...ไม่ล่ะๆไม่อ่าน ชอบอ่านหนังสือแปลญี่ปุ่นมากกว่า ไปงานสัปดาห์หนังสือกี่ครั้ง ก็ไม่คิดจะซื้อมาอ่าน

แต่ด้วยสถานการณ์บังคับ ตั้งแต่มัธยม (ใช่ไหม?) ก็ต้องอ่านหนังสืออ่านนอกเวลาภาษาไทยเทอมล่ะเล่มสองเล่มตลอด เป็นอันว่า...ก็ต้องอ่านหนังสือที่นักเขียนไทยเขียน ไม่ได้ชอบอะไรมากมาย (ก็มัน...>.<)") มาเข้ามหาลัยนี่แหละมั้ง ทัศนคติเปลี่ยนไป (เล็กน้อย) มันมีดีกว่าที่คิด (เยอะ) เริ่มด้วย "อ่านหนังสือเล่มนี้เถอะ...ที่รัก" สนุกดีนี่หว่า ^o^)/ แต่ก็นั่นแหละ...เท่านั้นเอง อีกเรื่องมันเป็นเกี่ยวกับชีวประวัติ...อืม ไม่ๆๆๆพอได้ไปงานหนังสืออีก ก็เริ่มซื้อผลงานของนักเขียนไทยมา...แต่ก็นะ ยังอ่านไม่จบจนถึงทุกวันนี้ตั้งแต่เมษา ไม่ใช่หนังสือธรรมดา แต่เป็นออกแนวต้องในสมอง (อันน้อยนิด) ของตัวเองในการอ่านแล้วคิดตามด้วย ฮ่าๆรู้สึกผิดยังไงไม่รู้ ทั้งที่มันน่าอ่านมากเลยนะ T-T ดูถูกไม่ได้ ต่อไปก็จะลองตั้งหน้าตั้งตาตั้งใจอ่านดู

...แต่ก็ต้องสะสางเรื่องก่อนหน้าให้จบก่อนนะ ฮ่าๆๆๆ ค้างไว้หลายเล่มอยู่ T-T

เป็นคนไทย อ่านของคนไทยด้วยนะฮับ ^_^

เข้าเรื่องกันซักที

หัวแตงโม
ขึ้นชื่อเรื่อง ไม่สะดุดก็ยังไงอยู่นะ "เมื่อหัวข้าพเจ้ากลายเป็นแตงโม" เหอๆ (-_-'')
สนุกอ่ะ มันเป็นเรื่องที่อยู่ใกล้ๆตัวเรานี่เอง ทุกอย่างเลย อ่านแล้วรู้สึกเข้าใจอะไรมากขึ้น เข้าใจความรู้สึก นิสัยที่มันแตกต่างออกไปในคนแต่ละคน อ่านแล้วมันตื้นตัน ไม่ใช่ ไม่รู้ มันต้องใช้คำว่าอะไรนะ?? ผู้เขียนหยิบเอาเพียงจุดๆนึงของชีวิตขึ้นมาตีแผ่ (ว่าเข้านั่น) ต้องมีซักเรื่อง หรือหลายเรื่องเลยล่ะที่แมงโดนคนอ่าน

ต้องขอบคุณที่มุ่ยที่เอาหัวแตงโมมาให้อ่าน ขอบคุณคุณองอาจ ชัยชาญชีพ กับคุณโตโต้ เดอะ ฮีโร่ ด้วยที่ทำหนังสือหัวแตงโมขึ้นมา แล้วก็ขอให้มีเล่มต่อๆๆๆๆไป หลายๆเล่มอย่างที่ต้องการเลยค่ะ ^o^)/

PS// เมื่อไหร่จะเขียนเรื่อง GOTH??
อ้อ...ใช่ มีเรื่องบ้าๆอยู่เรื่อง
เดี๋ยวนี้ชอบนักร้องเกาหลีซะแล้วแฮะ หึหึ...

วันนี้วันอังคารที่ 6 เดือน 6 ปี 2006


edit @ 2006/06/06 18:49:33

2006/May/05

เพิ่งจะดูโกคุเซ็นภาคใหม่(เค้าเรียกยังไงนะ)นั่นแหละ ขอบคุณโตนด้วยที่เอามาให้ดู หึหึหึ น่าจะตัดสินใจดูตั้งนานแล้ว เอาไปที่ร้านแต่ว่าเครื่องดูที่ร้านมันเสียเลยไม่ได้ดู เซ็งเลยยยย ก็เลยกลับมาดูที่บ้าน...แผ่นแรกก็สนุกแล้ว ถึงจะแปลไม่ออกก็ตาม ฮ่าๆๆ คุมิโกะน่ารัก ท่าทางฮาๆดี

ชอบสถานที่เปิดตัวคุมิโกะจังแฮะ มันช่าง...โล่งสบายดีอ่า อยากไปนอนเกลือกกลิ้งเล่น ไม่สิ อยากลองไปยืนอยู่แบบนั้นบ้างต่างหาก แปลกพิลึก~ o_O


จิน เทปเป ฮายามิ(รึเปล่านะ??) แล้วก็คาเมะ หึหึ ว่าแล้วเปิดมาทำไม่คาเมะไม่อยู่ในห้องวะ?

บรรยากาศในห้องซ่าซะเว่อร์เกอนบรรยายจริงๆ

แล้วตกลงทำไมคาเมะไม่อยู่ในห้อง? ต้องมีเรื่องอะไรแน่นอน...แล้วมีจริงๆ มุขเดิมๆ(อะไรๆ) เต่ามันเป็นอะไรล่ะเนี่ยยยย แต่งตัวยังกะโฮส แหมมมม เข้ากัน >。<


โอดางิริ ริว (คิดถึงจังน้อออ คาเมะจัง)


いくら? เท่าไหร่? (ซื้อตัวกันเร๊อะ?? ไม่ใช่ๆ)


関係ねえだろう。 ยุ่งน่า...ฮ่าๆ


いくらなんだ?
เท่าไหร่ล่ะ?


三十万。 
สามล้าน!! -_-''


ぞうすれば、お前は学校へこれるだな。
ถ้าหาเงินมาได้ก็จะมาโรงเรียนใช่มะ


あぁ。。。 อือ (เสียงกระชากใจมาก >.< ฮ่าๆๆ)


わかった。เข้าใจล่ะ


มีอยู่เท่านี้...


เหอๆ


金を貸してもらいないだろうか。頼む。 ขอยืมเงินหน่อยเถอะ...


ของเท็ตสึมีเท่าเนี้ย...


อีกคนนึงมีเท่านี้...เหอๆ


ได้รับซองจากอีกคนนึง...ชื่ออะไรนะ


กลายเป็นสลากอะไรซักอย่าง เหอๆ


สุดท้ายๆ กระปุกออมสิน


มีแต่เหรียญ กรุ๊งกริ๊งๆ...

สามล้าน...

 ̄Д ̄;

ถ้าฟังภาษาญี่ปุ่นออกนี่คงสนุกยิ่งกว่านี้แน่นอนเลยยยย อยากฟังออกจังเลยน้ส

PS// ยังไม่จบแต่ขี้เกียจทำรูปแล้ว

เสร็จล่ะ!!


edit @ 2006/05/13 14:02:00

2006/Apr/19

going places "บ้าน" หน้า 23

บ้าน

ที่กิน ที่นอน ที่ตื่น ที่บิดขี้เกียจ
ที่หัวเราะ ที่ร้องไห้ ที่ระบายอารมณ์
ที่นั่งอ้อยอิ่ง ที่เดินเอื่ยเฉื่อย
ที่กระซิบกระซาบ ที่ตะโกนดังๆ
ที่กระโดดโลดเต้น ที่นอนเกลือกกลิ้ง
ในห้องนอน บนบันได ในครัว
ใต้เตียง ในตู้เสื้อผ้า บนโต๊ะอาหาร
ที่อ่างล้างหน้า บนโซฟา ในสวน
ที่นี่ ที่เดียว ที่บ้าน

รู้สึกว่าเป็นคำธรรมดาที่ไม่ธรรมดาเอาซะเลย เป็นเรื่องที่ใกล้ตัว คำพูดฟังดูแล้วก็เฉยๆอ่ะ
แต่ถ้าลองคิดตามไปกับมัน...บ้าน...เนี่ยน่ะนะ มันเป็นที่ที่จะทำอย่างนั้นอย่างนี้ได้จริงๆ
คิดแล้วก็คิดถึงขึ้นมา เพราะอ่านตอนกำลังจะกลับบ้าน

หนังสือเล่มนี้ ลืมสแกนหน้าปกมา พี่มุ่ยเอามาให้ยืม
(ซึ่งก็สงสัยมากเลยว่าทำไมเอามาให้น้อ เคยคุยกันว่าอ้อชอบอ่านแต่พวกลึกลับสอบสวนฆ่ากันมากกว่า สงสัยเอามาให้จรรโลงใจ)
เป็นหนังสือที่ถ้าเราเป็นคนไปเดินดูแล้วเนี่ย ไม่มีทางที่จะซื้อแน่นอน...ไม่ใช่คนที่จะอ่านหนังสือแบบนี้อ่ะ
รู้สึกเสียดายเงิน ฮ่าๆๆๆ แต่พอมีโอกาสอ่านแบบนี้ก็ดีไปอีกแบบ
มีแต่ภาพ แต่ดูแล้วก็รู้สึกดีอ่ะ เป็นเรื่องใกล้ๆตัวเรานี่เอง
เรื่องที่ชอบก็ warm journey แต่ว่าเรื่องมันจะเป็นยังไงนั้น...อ่านเอง
เอาเป็นว่า...รู้สึกว่าถ้าไม่เครียด ไม่คิดมากเวลาอ่าน ก็ทำให้ยิ้มได้ล่ะนะ
เอาเป็นว่า...อ่านง่าย หรือจะเรียกว่าดูง่ายก็คงไม่ผิด น่าหามาดูกันนะ

"ต้องการ" ชื่อนักเขียนค่ะ เป็นชื่อที่ชวนให้สงสัยจัง แปลกดี
หลายๆคนคงจะรู้จักแน่ๆเลย เพราะผลงานของเค้าลงใน a day ด้วย(ใช่ไหม)
แต่...ไม่อ่าน a day ก็เลยไม่รู้ ไม่รู้จักมาก่อน
วันนี้น้องเดินมาเห็นยังถามว่านี่ลงa day ด้วยนี่ เราก็งงๆ น้องยังรู้เลยยย เหอๆๆ

PS//
★เรื่อง GOTH ชอบมากกกกกกกกกก คิดได้ยังไง ชอบยิ่งกว่าแมวอีกนะเนี่ยยยหลงรัก(คนแต่ง)เข้าซะแล้ว Otsuichi


edit @ 2006/04/19 20:01:34